RSS  

طراح قالب

دوست ناشنوای من :

هروقت از زندگی نا امید شدی و دلتنگ شدی.

و هروقت فکر کردی که چرا خدا این نقص را در وجودت گذاشته

بشین و توانایی های دیگران را بشمار

و ببین که تو هم اون توانایی ها رو داری یا نه .

مثلاً توانایی فکر کردن ،

توانایی دیدن ،

توانایی بوئیدن ،

راه رفتن ،

نشستن ،

خندیدن و ....

و درنهایت به لیستی چند هزارعنوان می رسی از انبوه توانایی هایی که دیگران دارند و تو هم داری !

و در انتها فقط یک توانایی شنیدن ، را تو از دیگران کم داری و این واقعاً در برابر آن همه توانایی که خداوند به تو عطا کرده چیز خورد و نا چیزی است .

نوشته ای  از خانم نجفی

ناشنوا بودن تو نشونۀ این نیست که تو چیزی از بقیه کم داری ،

نشونۀ این نیست که خدا موهبتی رو که به دیگران عطا کرده به تو نداده ،

و نشونۀ اینم نیست که تو بد شانسی یا خدا تورو کمتر از بقیه بنده هاش دوست داره ،

بلکه نشونۀ اینه که خدا تشخیص داده که تو اون قدر قوی هستی که حتی بدون اینکه بشنوی هم میتونی از پس زندگی و مشکلاتش بربیاری.

و نشونۀ این که خدا تو رو قرار داده تا اونایی که می تونن بشنون قدر نعمتهای خدا رو بیشتر بدونن.

و اینکه خدا خواسته تو به همه ثابت کنی که اشرف مخلوقاتی حتی با وجود همچین نقصی!

نوشته از خانم نجفی

آن‌قدر بایست كه زیرپایت علف سبز شود...

بدون شرح ......

سیزده فروردین؛ روز طبیعت، روز پایان دوره جشن های نوروزی است. در این روز مردم بنابر یک سنت فرهنگی از خانه ها بیرون و به دشت و صحرا و باغ می روند تا آخرین روز عید را در طبیعت و در کنار سبزه و گیاه و آب روان چشمه ها و جویبارها به شادی و خوشی بگذرانند.

حدس من درباره این زن اینه که ممکنه او پس از آخرین زایمانش نیم تنه پایین اش رو  بر اثر نوعی بیماری و بوسیله عمل جراحی از دست داده باشه